Winter 3otla – even los van school

Vandaag sluiten we de eerste schoolperiode af, ya sahabti. Morgen begint de wintervakantie. En hoewel er tussendoor een herfstvakantie was, voelt dit moment anders. Aan het einde van de dag loop ik nog één keer door het huis en denk: khalas, dit was ‘m. Van de zomervakantie tot hier. Met ochtenden, broodtrommels en avonden die sneller voorbijgaan dan je verwacht.

De start na de zomer was weer even inkomen. Vroeg opstaan, routines terugvinden, iedereen op tijd de deur uit krijgen. Nieuwe leerkrachten, nieuwe stof, nieuwe verwachtingen. Kulshi khassou waqt. Alles heeft tijd nodig. Die eerste weken zijn nooit elegant. Meer hakda dan strak, maar het werkt.

Na de herfstvakantie kwam er rust. De kinderen zaten beter in het ritme, de lesstof bleef beter hangen, de ochtenden liepen soepeler. Minder gehaast, meer vanzelf. School voelde steviger. Je merkt het aan alles. Ook aan jezelf, ya sahabti.

En nu, zo vlak voor de wintervakantie, vertraagt het weer. De kinderen zijn moe. Gewoon vol. Toetsen, nieuwe dingen, lange weken achter elkaar. Hun hoofden en lijven geven signalen af. Tijd om gas terug te nemen. Rahma voor hoofd en lijf. En soms ook gewoon omdat het klaar is voor even.

Die vermoeidheid voel ik zelf net zo goed. Altijd aanstaan, plannen, begeleiden, structureren. Ik merk dat mijn hoofd voller wordt en mijn lichaam trager. Deze break voelt logisch. Mashi luxe. Gewoon nodig. Hakda. Zelfs de koffie lijkt dat te begrijpen.

De wintervakantie zie ik dan ook als een zachtere fase. Minder strak, meer adem. Meer sakina in huis. Niet alles loslaten, maar het wel lichter maken. Chwiya dit, chwiya dat. Balans, ya sahabti.

De komende twee weken blijven de ochtenden rustig en overzichtelijk. We lezen wat, doen iets kleins samen. Daarna mag de dag openvallen. Buitenspelen, bakken, knutselen, niks doen zonder schuldgevoel. Atay op het vuur, plannen die niet af hoeven. Ghir nhar mzyan.

‘s Avonds eten we samen zonder haast. Daarna een film, een spelletje, thee in kleine glazen, koekjes erbij. Kletsen, lachen, samen zijn. Dat soort momenten die niet gepland worden, maar wel blijven hangen. Kay dkhoul lqalb, zonder aankondiging.

Wat ik deze weken ook belangrijk vind, is familie. Oma komt inshallah logeren, ik spreek af met mijn zusjes. Voor de kinderen is dat goud. Niet even vluchtig, maar echt samen zijn. Dima m3a ba3dyatna. In huis, aan tafel, in het hart.

Dus vandaag sluiten we af, ya sahabti. Morgen begint de wintervakantie.

En dat voelt precies goed. Hamdullah. Hakda bghina.

Woordenlijst (Darija / Arabisch)

ya sahabti

– mijn vriendin, mijn dierbare

khalas

– klaar, afgerond, het is goed zo

kulshi khassou waqt

– alles heeft tijd nodig

hakda

– zo is het, zo gaat het

rahma

– zachtheid, genade, mildheid

mashi luxe

– geen luxe, niet overbodig

sakina

– rust, innerlijke kalmte

chwiya

– een beetje

atay

– thee

ghir nhar mzyan

– gewoon een fijne dag

dkhoul lqalb

– het komt binnen, het raakt het hart

dima m3a ba3dyatna

– altijd samen, bij elkaar

inshallah

– zo God het wil

hamdullah

– dankbaarheid, dank God

hakda bghina

– zo willen we het, zo is het goed